خانه مشیر الملک انصاری یکی از خانه‌های مهم و شناخته شده در تاریخ شهر اصفهان می‌باشد. این عمارت متعلق به خاندان مشیر است که از صفویه تا قاجار برای سازندگی در حکومت ایران و اصفهان کوشیده اند.

از نشانه های ساخت سلطنتی خانه آن است که در قسمت شاهنشین بخشی بعنوان چوب‏های قاطع برای جداسازی رعیت از سلطان طراحی شده و علاوه بر آن در انتهای شاه نشین قوس متفاوتی برای محل جلوس وی طراحی گردیده تا جایگاه حاکم در کانون توجه باشد.

وجوه امتیاز معماری خانه عبارت است از: طراحی به سبک پیشرو، دارا بودن بزرگ ترین ارسی نه لنگه دنیا با ترکیب رنگی خاص و طراحی ارسی های چهار لنگه دوجداره با نقوش اسلیمی که میانه آن جهت مصونیت حرمسرای خانه با ورق طلا پوشانده شده. فضای بین ستون ها و قطعات سنگی خانه نیز به جهت مصونیت از ترک خوردن و فشار ناشی از سرما و گرما، به وسیله سرب مذاب پر شده است. و حیاط خانه توسط یک حوض چلیپا به چهار قسمت مساوی تقسیم شده تا یک پردیس ایرانی را تداعی کند.

این خانه امتیازات هنری فراوان نیز دارد، از جمله استفاده از رنگ سبز ایرانی در بدنه شاه نشین، جدول کشی با طلا و آینه‏کاری در گوشواره ها، نقاشی های پشت شیشه و آینه کاری محدب بکار رفته در تزئین طاووسی های شاهنشین و همچنین حجاری‏های حاوی شکارگاه و گرفت و گیر در زیر ارسی نه لنگه که سکون حیاط را به پویایی تغییر داده است.

عناصر دیگری که این بنا را نسبت به سایر ابنیه تاریخی برتری داده عبارتند از تعبیه اتاق های آینه و نقاشی در ضلع جنوبی با نقوشی خاص برای پذیرایی از میهمانان ویژه و برخورداری خانه از سیستم آبرسانی گسترده شامل خزینه، تون، تنبوشه، کانال ها و فواره ها.

ورود بدون ماسک ممنوع

ورود فقط با ماسک